iOS:
Bewaar als app -> Kies “Zet in beginscherm” en klaar!

Android:
Bewaar als app-> Kies “Toevoegen aan beginscherm”

Windows:
Bewaar als app-> klik op “Aan start vastpinnen”

loader

Aanmelden voor:

nieuwsbrief, lezersaanbiedingen, speciale acties etc.
Het nieuws van dichtbij

Rubriek Column

Shuffle Hot icon

Shuffle

Vroeger ging ik nergens heen zonder mijn iPod Classic. Vanwege zijn capaciteit van maar liefst 160 GB kon hij (aanvankelijk!) al mijn muziek met zich mee torsen. Omdat ik zo veel muziek ter beschikking had kon ik vaak niet kiezen wat ik wilde horen. Dus viel de keuze als vanzelfsprekend op shuffle. Oortjes in, shuffle aan en gaan. Het was jaren later dat mijn voorkeur verschoof naar de album-shuffle; ik maakte een afspeellijst waar ik albums in zette waar ik wel weer eens zin in had, en liet me vervolgens verrassen door welk album mijn iPod me voorschotelde.

Mijn iPod Classic ging uiteindelijk aan zijn hoge leeftijd ten onder. Ik moest een nieuwe oplossing vinden voor mijn muzikale behoeften en die vond ik in de iPod Touch van mijn vriendin, die zo vriendelijk was mij deze in bruikleen te geven. Ik accepteerde schoorvoetend. Dat ik mijn telefoon nog niet als muziekspeler gebruikte, was vanwege dezelfde reden: er zat geen album-shuffle meer op! In plaats daarvan had ik voortaan nog maar twee opties: shuffle, of zelf afspeellijsten maken en die afspelen. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat de wereld (in ieder
geval het Apple-gebruikende deel daarvan) geen behoefte meer heeft aan album-shuffle en ik mij dus in de zich-
noodgedwongen-schikkende minderheid bevind.

Nu luister ik gewoon muziek op mijn telefoon, want één apparaat meenemen is beter dan twee. (Nu ik dit zo schrijf kan ik me ook niet meer voor de geest halen waarom ik niet gewoon meteen op mijn telefoon overgestapt ben. Die heeft ook nog eens meer geheugen!) Min of meer noodgedwongen paste ik mijn behoeftes aan aan die van de niet-album-shufflende meerderheid en drukte ik op een ochtend, toen ik eigenlijk net te laat was en dus geen zin (lees: tijd) had te kiezen welk album ik wilde luisteren, op shuffle. Mijn telefoon verdween in mijn broekzak en ik was overgeleverd aan wat shuffle mij voorschotelen zou tijdens mijn gehaaste fietstocht.

Je zou nu misschien verwachten dat ik shuffle met de grond gelijk maak omdat het de meest verschrikkelijke fietstocht ooit was. Shuffle wist me echter te verrassen: niet alleen met de liedjes, maar ook met hoe leuk ik eigenlijk vond om wel eens verrast te worden. Je kunt soms echt verrast, overrompeld of zelfs geraakt worden als je op het juiste moment het perfecte nummer hoort. Dat gebeurde die ochtend op de fiets ook.

Daarom luister ik album-shuffle voortaan wel lekker als ik thuis aan het werk ben; album voor album, de nummers in de volgorde zoals de artiest het bedoeld heeft. Op de fiets of in de auto zal ik vaker m’n shuffle aanzetten; niet álles, maar gewoon vanuit een playlist die mijn humeur, het weer of de gelegenheid weerspiegelt. Misschien is dat ook wel het beste, net zoals met shuffle zelf – soms moet je het gewoon een beetje afwisselen.

Communiekantjes Hot icon

Communiekantjes

Soms hebben we met ons gezin nog een volle tafel bij de warme maaltijd. Met vol bedoel ik dan geen overdaad aan eten maar dat het gezin compleet is en daar kan ik innerlijk van genieten. Onze kinderen zijn volwassenen geworden en hebben het druk met hun dagelijkse gang van zaken zoals (over)werken, hobby en de bouw van een nieuwe woning. We zullen er aan moeten gaan wennen maar het ”nest” zal, zoals het hoort, verlaten worden. Met zijn tweetjes hebben we ons best gedaan om een goeie “binnennest” te creëren.

Ik kan mij nog herinneren dat een vader van mijn kameraad, die een groot vogelliefhebber was, eens opmerkte dat ook al is de buitenkant van de nest nog zo mooi, als de binnennest niks voorstelt wordt het een grote puinhoop. Dit zei hij naar aanleiding van een ontwrichte gezinssamenstelling bij zijn kennis waar de problemen zich opstapelden. Die uitspraak heb ik altijd onthouden, in dat betreffende gezin kon het niet op, materialistisch, poeha, voor het oog van enz. Totdat ….. (vul zelf maar in).

Trouwens, die man was vogelliefhebber tot op het bot! In de jaren ‘70 is hij tot 3 keer toe gepakt voor illegaal vogels vangen, iets wat hij niet kon laten. Puur voor zichzelf ving hij op zijn tijd een puttertje, sijsje en zo af en toe een goudvink. De Partij voor de Dieren zal er nu van gruwelen maar in die tijd werd dat wel meer gedaan. Tegenwoordig hoor je er niet zo veel meer van. Overigens was het ook een spel om de plaatselijke uniformen te slim af te zijn. Toen hij voor de derde keer op heterdaad betrapt werd vond men dat hij zelfs voor de rechter moest verschijnen. En zoals ik net al aangaf had hij ook hier een mooie opmerking waarbij de rechter een glimlach niet kon onderdrukken. Op de vraag wat hij er van vond om als vader strafbare vergrijpen te plegen zei hij: ”Meneer de edelachtbare, ik zie dit niet als een strafbaar vergrijp, ik vang af en toe een vogeltje uit de volière van Onze Lieve Heer en doe dat vogeltje in mijn volière. Ik zorg er goed voor en probeer er mee te kweken”…… De rechter was mild in zijn oordeel!

Maar effe terugkomend op ons gezinneke. Het kwam ter sprake dat niet iedereen meer mee doet aan het communiefeest. Toen onze kinderen die leeftijd hadden kwam dat ook al voor, dat is dus niks nieuws. Maar wat wel nieuw voor mij is, is dat ouders die vinden dat hun kind communie moet doen er niet meer openlijk voor uit durven te komen!? ‘Krijg nou wat’, dacht ik bij mijzelf, de omgekeerde wereld. Durfde men in de jaren 80-90 niet goed aan te geven dat men af zag van deze gelegenheid omdat men niet kerkelijk (genoeg) was, is men nu bang voor reacties wanneer men besluit wel mee te doen? Het moet niet gekker worden! Ten eerste leven we in een democratisch land waar heel veel, soms wel teveel bespreekbaar is. Ten tweede, wanneer je werkt aan een goede “binnennest” en Christelijke opvoeding hoort zeker bij je plan, GEWOON DOEN! Niks van aan trekken!

Zelf ben ik ook van mening dat een goed geloof bij de mens hoort. Iedereen heeft volgens mij een “lijntje” alleen zet niet iedereen de verbinding “open”. Als kind heb ik mijn communie gedaan en wat ik me er nog van kan herinneren was dat het een bijzondere dag werd. Veel meer familie dan bij een verjaardag. Als cadeautjes herinner ik me nog een horloge, een communie servies en een springnetje waarmee ik af en toe een vogeltje in de tuin van mijn opa ving, dus uit de volière van Onze Lieve Heer….. Trouwens, dat communieservies was geen lang leven
beschoren, tijdens de daaropvolgende eerste gelegenheid (Kerstmis) mocht het servies uit de kast en werd voor mijn neus gezet. Volgens mij tikte ik te hard met mijn mes op het bordje, het brak in ieder geval middendoor.

Het was toen ook heel normaal dat we elke zondag of zaterdag naar de kerk gingen, iets wat in de jaren ‘80 steeds minder werd. Langzaam werden de bezoekersaantallen minder in de Katholieke kerk. Dat gelde ook voor mij. Toch vonden wij dat onze kinderen gedoopt moesten worden en ook de communie en vormsel hoorde erbij. Voor mij persoonlijk was dit ook een onderdeel om een stevige “binnennest” te creëren. En als je eerlijk bent, als iedereen zich aan de 10 geboden houdt of gehouden had was het niet zo’n grote puinhoop wereldwijd, dan wat het in het verleden was en nu nog steeds is.

Dat “lijntje” met Onze Lieve Heer heb ik altijd wel gehad, soms was er meer behoefte dan weer een periode wat minder. Een goeie kennis van mij zei eens, ”ik geloof er niet veel van, er is nog nooit niemand terug gekomen om het te vertellen”. Tja, was dat wel het geval valt er ook niet veel meer te geloven want dan is het een feit. Dat kerken leeg raken is denk ik nog een erfenis vanuit het verleden toen de bevolking werd “kort” gehouden door de notabelen, burgemeester, dokter en pastoor. Wil overigens niet zeggen dat er onder al deze mensen geen goede wil was, dat kan ik me niet voorstellen, alleen het goede wordt wat sneller vergeten dan het verkeerde.

Heden ten dagen bokst de Katholieke kerk op tegen verschrikkelijke dingen die in het verleden zijn gebeurd. Terecht dat hier heel veel aandacht aan besteed wordt! Dan moet je onze open democratie koesteren! Maar het gaat mij veel te ver om dat bij de huidige generatie priesters er telkens weer in te wrijven. Ten eerste is het volgens mij nu veel meer een eigen keuze om voor dit “beroep” te kiezen en ten tweede, wat kunnen zij er aan doen? Wij gaan toch ook al jaren weer op vakantie naar Duitsland? Wat de verkeerde Duitsers vroeger hebben uitgespookt is echt onbeschrijfelijk. Alleen als het op voetbal aankomt moet ik ze niet maar dat is dan ook maar tijdelijk. Wel denk ik dat een priester van vroeger het wat makkelijker had dan nu, die van vroeger had aanzien, die van nu moet vaak opboksen tegen vooroordelen en materialisme. Als je er goed over nadenkt dan is het priesterschap van tegenwoordig een hele bijzondere functie (roeping). Ga er maar aanstaan om proberen in contact te blijven met mensen die zoekende zijn, de bijbel uit te leggen in deze tijd van materialistische welvaart en de “strengere” regels van kerk te promoten.

Nou reis ik veel door het Katholieke zuiden en wanneer ik voor mijn werk ergens moet zijn waar een bijzonder kapelletje staat, loop ik er altijd even binnen. Wat mij opvalt, er branden altijd kaarsen, vaak is er iemand of komt net binnen lopen. En dan van alle leeftijden. Dus ergens diep van binnen zijn er toch wel mensen die hun “lijntje” ook open hebben staan.

Maar in Nederland is men nogal gereserveerd als het om het geloof gaat. Dat is in het buitenland wel anders,. Grote artiesten en rockbands (U2, Bon Jovi, Led Zeppelin, David Bowie, Bruce Springsteen en vele andere) bedanken hun publiek vaak met Thank You and God Bless You.

Dat heb ik eerlijk gezegd de Golden Earring nooit horen zeggen, ook niet in het Nederlands, maar hierin kan ik me zeker vergissen want zo vaak heb ik ze niet zien optreden….

Mexico olé Hot icon

Mexico olé

Als ik aan Mexico denk, denk ik aan het WK voetbal van 1970. Mexico organiseerde dat jaar het WK en het logo van de lachende voetballer met de prachtige sombrero op zijn hoofd maakte veel indruk op mij. Wat nóg meer indruk maakte was de kleuren TV die mijn ome Kees net voor het WK had aangeschaft. De hele Casterse familie en verder het halve dorp zat bij ome Kees naar het WK te kijken. Cubillas schitterde bij Peru nog meer door zijn prachtige shirt maar ook het kanariegele shirt van Brazilië, dat in de finale Italië met 4-1 verpletterde, staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Ook zagen we toen het Braziliaanse bloed van Pelé stromen en dat bleek toch ook maar gewoon rood te zijn; toch typisch dat je dat dit soort dingen nooit vergeet.

Dat WK kende trouwens enkele verrassende nieuwe spelregels. U zult het misschien niet geloven, maar op dat toernooi werden voor het eerst wisselspelers toegestaan. Nóg frappanter is dat toen ook voor het eerst gebruik werd gemaakt van gele en rode kaarten. Er viel tijdens dit WK overigens geen enkele rode kaart, de eerste gele kaart dat toernooi was voor de Rus Kakhi Asatiani (weetje voor de volgende voetbalquiz voor Joris Tuns en Jos Corsten). Overigens was het mijn jeugdidool Willem van Hanegem die in Nederland in 1972 de eerste gele kaart in het betaald voetbal in ontvangst nam, maar dat terzijde…

Als ik aan Mexico denk, denk ik aan de zevende achtereenvolgende uitschakeling op een WK op rij en dat allemaal in de achtste finale. Leest u deze zin nog even na? Het is al bijzonder knap als je zeven keer op rij naar een WK mag. Zeven keer uitgeschakeld worden is nog niet zo heel erg moeilijk, maar zeven keer op rij in de achtste finale, dan lijkt er wel een vloek op te zitten. Herinnert u zich het WK van vier jaar geleden nog? De even fraaie als late gelijkmaker van Wesley Sneijder in de achtste finale van het WK 2014 tegen Mexico leidde niet alleen een heroïsche comeback van Oranje in, maar was ook de 91ste tegengoal van El Tri in de WK-historie. Omdat Klaas-Jan Huntelaar er uit een strafschop – na een door heel Mexico vervloekte duikeling van Arjen Robben – nog één bijmaakte, werden de Mexicanen voor de zesde keer op rij uitgeschakeld in de achtste finale. En ook deze week ging het dus fout, daar kon zelfs de 39-jarige held Rafael Marquez, voor de vijfde keer op rij actief op een WK, geen stokje meer voor steken… Marquez, die ook een goede bekende in de Mexicaanse drugsmaffia schijnt te zijn, kan nu eindelijk gaan bedenken welke kant hij nu met zijn leven op wil.

Koning Voetbal

Red onze insecten! Hot icon

Red onze insecten!

Drie veelgebruikte bestrijdingsmiddelen in de landbouw die schadelijk zijn voor hommels, wilde bijen en honingbijen worden aan het eind van dit jaar verboden in de EU. Het gaat niet goed met de bijen en dat kan catastrofaal zijn voor onze economie. ‘De mensheid sterft uit als de bijen massaal doodgaan’, een
uitspraak van Albert Einstein die van mening is dat de wereld niet zonder deze ‘bestuivers’ kan.

Er moet meer voedsel en nestgelegenheid komen voor de bijen en dat creëer je als particulier om je balkon en je tuin wat ‘rommeliger’ te houden. Veel bloemen, zowel in het voor- als het najaar, zo weinig mogelijk bestrating en veel onkruid. Dat is volgens mij wel te doen, maar er is nóg een probleem. Het uiterlijk van die kriebelbeesten als hommels, bijen en spinnen zit niet mee. Ze hebben lange poten, te veel ogen, ze bewegen heel snel en zijn soms harig. Eerder dit voorjaar was het een gezoem van jewelste bij de bloeiende kersenboom achter in onze tuin.

Die kleine beestjes? Ze zien er raar uit en zijn vaak met veel. In ons huis ben ik de spinnenvanger. Dochters krijgen rillingen over de rug als er weer zo’n beestje te zien is. Bang is een understatement. Er komen stofzuigers (ook eng, want dan kan ie weer uit die slang kruipen) aan te pas of de beesten worden soms zelfs bespoten met deodorant of parfum. Het beste werkt om moederlief te roepen, die dan aan komt snellen en de spin buiten de deur zet. Precies zoals het hoort.

Alle goede bedoelingen ten spijt: natuurlijk is het goed om bewustzijn te creëren omdat inmiddels 76% van onze insecten is verdwenen. Volgens mij moeten we dat onze kinderen duidelijk maken, maar vooral ook dat er geen reden is om bang te zijn van die kriebelige beestjes. Een kwestie van besef, dat terug zou moeten komen in opvoeding en scholing. Ik ga geen spinnen meer vangen, een taak minder. Benieuwd hoe lang ik dat vol ga houden.

Hemels WK Hot icon

Hemels WK

Dag Johan, wordt er in de hemel ook veel naar het WK gekeken?

“Ik heb deze week even naar Duitsland gekeken. Hun verdediging was geitenkaas. Je moet schieten, anders kun je niet scoren. Dat waren die Duitsers blijkbaar even vergeten. Het is trouwens logisch dat ze nu al uitgeschakeld zijn. Het behoort tot de wetten van het voetbal dat op succes vaak een grote teleurstelling volgt. Je wordt beter door slechter te worden. Maar verder heb ik weinig tijd om naar het WK op TV te kijken omdat er in de hemel ook een WK wordt gespeeld. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Alle landen van de wereld mogen hier meedoen. Dat zouden jullie daar beneden ook moeten doen maar Blatter zal dat wel weer tegenhouden. Hier duurt een WK trouwens precies vier jaar, dus eigenlijk kun je zeggen dat wij hier altijd een WK spelen. Leuk ook voor al die mensen die er hier bijkomen. Die kunnen zelf hun wedstrijden uitkiezen en hoeven geen entree te betalen.”

Hoe speelt Oranje?

“Wij spelen morgen in de kwartfinale tegen Portugal, waar Eusebio in topvorm is. Bij ons is het achterin zeker geen geitenkaas want daar spelen Theo Laseroms en Hans Kraay senior. Die hebben al wel twee gele kaarten staan maar die worden nog wel kwijtgescholden, vermoed ik. Jan van Beveren staat op doel en voetbalt mee als laatste verdediger. Hij schiet de bal nooit hoog en hard naar voren maar rolt hem uit, want je kan alleen maar doelpunten maken als je de bal hebt. Zelf heb ik al drie keer gescoord maar dat komt vooral omdat Piet Keizer er pas bijgekomen is. Zijn schaar is nog steeds vlijmscherp, dus dan kan ik ook makkelijk scoren natuurlijk. Winnen doe je met zijn allen. Ik maak eigenlijk ook hier zelden fouten, want ik heb moeite me te vergissen. De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn. Daarom gaan die Belgen het ook niet redden op jullie WK. Die zijn nu al langer dan een maand van huis en dan krijgen ze heimwee hé. Bovendien spelen ze te weinig op balbezit. Als je op balbezit speelt, hoef je niet te verdedigen want er is maar één bal. Nee, Brazilië wordt wereldkampioen. Die winnen gemakkelijk van de Belgen denk ik. Alhoewel, het moeilijke van een makkelijke wedstrijd is om een zwakke tegenstander slecht te laten voetballen. De punten moeten daar op de i gezet worden, waar ze horen. Dat is logisch.”

En hebben jullie ook al videoscheidsrechters Johan?

“Nee joh, dat is hier helemaal niet nodig. Als iedereen zijn taak doet speel je op zijn minst gelijk. Als je niet kan winnen, moet je zorgen dat je niet verliest. Daarom heb je ook geen videoscheidsrechters nodig. Er loopt hier trouwens al twee jaar een heel goede scheidsrechter rond, Frank van der Sanden. Hij ziet alles en lost problemen in het veld met een glimlach op. Ik denk dat hij hier de finale gaat fluiten.”

Koning Voetbal

I give there nothing about Hot icon

I give there nothing about

Ik heb de laatste weken flink kunnen oefenen op mijn Engels. Eerste kreeg ik visite van mijn nicht uit Denver en later kwam een kennis uit New Jersey gezellig langs en dus moest er bijgekletst worden. In het Engels, uiteraard.

Ik vond het doodeng om Engels te spreken toen ik op de middelbare zat. Het hielp overigens, tijdens mijn mondeling examen, ook niet echt dat mijn leraar een appel van het formaat skippybal weg zat te kluiven. Ik sloeg volledig dicht. Misschien had dat ook wel ‘iets’ te maken met het feit dat hij vragen ging stellen over dat ene boek – ahum – dat ik niet gelezen had. In ieder geval had ik angst om Engels te spreken en waarom eigenlijk? Iedereen weet dat Engels niet mijn moedertaal is en dat ik dús fouten zal maken. Nu ik ‘op leeftijd’ ben gekomen maakt het me geen moer meer uit; ik ratel in elke taal en já ik maak fouten maar who cares?

Mijn zonen hebben hetzelfde probleem met Engels spreken als ik destijds had. Toen mijn nicht uit Denver hier een paar weken geleden aan de nasi zat, bleef hun bijdrage aan de conversatie beperkt tot ‘yes, no en I don’t know’. Niet echt dat je zegt dat er dan een spannend gesprek op gang komt en ik weet zeker dat ze meer kúnnen. Een paar jaar geleden werd ik hartelijk door ze uitgelachen toen ik in Rotterdam aan Engelstaligen moest bekennen de weg naar de Markthal niet te weten. Ik werd best wel kwaad; in ieder geval probéérde ik het en ik wil mezelf niet te veel ophemelen maar ik spreek echt héél behoorlijk Engels.

Een aantal jaren geleden was een Amerikaanse kennis bij me en uiteraard praatten wij Engels met elkaar. Onze oudste zal een jaar of twee geweest zijn en kon van het gesprek niets volgen. Ik had uitgelegd dat we een andere taal spraken. Hij hoorde het een minuutje of tien aan en begon toen zelf onherkenbare klanken uit te stoten. ‘Als ik jullie niet kan verstaan, dan jullie mij ook niet’, zal hij gedacht hebben.

Maar goed, ik heb mijn Engels weer lekker opgehaald maar nog veel belangrijker: ik heb wat contacten aangehaald en daarvan ontzettend genoten. ‘How late does your train leave?’ in plaats van ‘What time…’ begrijpen Amerikanen echt wel maar leverde me een schampere blik op van mijn kroost. ‘I give there nothing about’, zou Louis van Gaal zeggen. Ik kreeg een compliment van de Amerikanen over mijn kennis der Engelse taal. Moet ik eigenlijk toch nog even tegen mijn leraar van destijds zeggen: misschien kan hij die 3 voor mijn mondeling nog corrigeren.

Geen commentaar Hot icon

Geen commentaar

Tom Egbers tegen Pierre van Hooijdonk: Wat vond je van de eerste helft?
– Pierre: ‘Het was slecht.’
– Tom: ‘Wat was er slecht?’
– Pierre: ‘Dat heb je toch zelf toch ook wel gezien, het voetbal was slecht.’
– Tom: ‘Wat bedoel je daar precies mee?’
– Pierre: ‘Nou, dat de Belgen de eerste helft gewoon heel slecht speelden en de tweede helft uit een heel ander vaatje zullen moeten tappen.’

Daar worden wij (u en ik als echte voetbalkenners bij uitstek) ontzettend blij van! Het gerucht gaat zelfs dat alle WK-bondscoaches voortaan in de rust van de wedstijden snel op onze Nederlandse voetbalzender afstemmen. Deze gratis adviezen mag je immers niet missen.

Tijdens de avond-sessies met Henri Schut wordt het allemaal nóg wat frivoler. Nu mogen vijf voetbaldeskundigen in vier minuten hun mening kwijt. Hugo Borst speelt de afstandelijke quasi-voetbalkenner met zijn gevoel voor humor maar slaagt er niet in ons werkelijk te boeien, althans mij niet. Tijdens de rust van het leuke duel Servië – Zwitserland probeert hij lollig te zijn door op te merken dat hij de eerste helft rustig zijn krantje had zitten lezen. Henri Schut wist er geen raad mee. De baas van de NOS waarschijnlijk ook niet want zo iemand zou je ook gewoon buiten kunnen flikkeren, omdat hij zijn werk niet serieus neemt. Gelukkig neemt hij af en toe zijn hond Messi mee. Dat is lekker makkelijk want met een Messi op TV is het nog nooit saai geweest. Alhoewel? We wachten nog steeds op de eerste echte mooie actie van onze kleine Argentijnse balkunstenaar.

Eerlijk is eerlijk: de heren voetbalcommentatoren (en af en toe zelfs ook een vrouw!) hebben het anno 2018 ook niet zo gemakkelijk. De belangen zijn groot en de druk bij de topspelers is zo groot dat ook een jankende Neymar nog niet voor spektakel heeft kunnen zorgen. Je ziet ook geen speler meer lachen tijdens de wedstrijd. Echte vedetten zoals Van Hanegem, Cruyff en Gullit straalden wél het echte voetbalplezier uit, ook tijdens de grote toernooien. Om te lachen moet je trouwens bij de concurrent van de NOS zijn, onze vrienden van VI Oranje. Zij zorgden bij de vorige EK en WK’s al voor veel meer reuring tijdens hun analyses; daar bleef je echt voor op je stoel zitten. Gelukkig kunnen we nu op de doordeweekse maandag-, woensdag- en vrijdagavonden nog steeds van hen genieten. Lekker man!

Koning Voetbal

Sagen en legenden Hot icon

Sagen en legenden

Waar onze voorouders in geloofden daar glimlachen we nu veelal om. Hoewel, er zijn onder ons nog wel degelijke mensen die geloven in buitenaardse krachten. Daar is gelukkig niets mis mee. Ik las een paar boeken over Kempische mythen en sagen uit vervlogen eeuwen. Ik kon niet ophouden, waande me honderden jaren geleden als Kempenaar. Wat zou ook ik dan bang zijn geweest om de duivel tegen te komen, of te denken dat een goede kennis een weerwolf zou blijken te zijn. Ik kan me niet voorstellen om in het donker over de hei te wandelen op een plek waarvan wordt verteld dat er geesten zweven. Geesten van gestorvenen die maar niet tot rust konden komen. Heksen, die overdag gewone mensen onder de mensen zijn en ’s avonds zich veranderen in de gedaanten van katten en dan gaan dansen.

Als je in die tijd voor de duvel niet bang was, dan durfde je er wel eens op los te slaan. Geloof het of niet, maar iemand joeg eens de dansende katten uiteen met een stok. De katten vlogen alle kanten op. Toen vond hij op de dansvloer een afgebroken kattenteen. De andere dag liep zijn buurvrouw met haar arm in een draagverband. Ze was de vorige nacht een vinger kwijtgeraakt. Dat bleek dus in de ogen van onze voorvaderen een heks te zijn die zich kon veranderen in een kat. Zo’n verhaal zal in de tijd wel groeien en spannender worden maar het illustreert toch wel de spanning waarin minstens een deel van de bevolking leefde.

Ook zijn er verhalen over goede zaken. Kabouters bijvoorbeeld die deden juist veel goed werk. Wat de boeren overdag niet klaar hadden gekregen, kwamen de kabouters ’s nachts afmaken. Ook dit is weer een verklaring voor iets dat eeuwen terug niet te verklaren was.

De Katholieke kerk heeft veel gedaan om het bijgeloof uit te bannen. Zo wordt wel gesteld dat een vorm van uitbannen was het bijgeloof “verder afmaken”. Een voorbeeld hiervan is het bijgeloof in kabouters. De Katholieke kerk heeft vast en zeker invloed gehad op de naam van Kabouterkoning Kyrië. Er zijn verhalen in de overlevering die zeggen dat de kabouters uit de Kempen na de dood van koning Kyrië zijn weggetrokken. Zij zouden naar Keulen zijn gegaan om mee te helpen aan de bouw van de dom. Als je dit leest dan is de invloed van de Katholieke kerk toch erg nadrukkelijk aanwezig. We weten het niet maar dergelijke aanvullingen waren een prima manier om bijgeloof uit te bannen.

Is alle bijgeloof weg? Denkt u eens in dat u helemaal alleen door een stikdonker bos te voet naar huis moet. Bent u dan bang? Ziet of hoort u dan dingen die er niet zijn? Laten we elkaar niks wijs maken, de meesten zullen niet opgewekt en ontspannen deze weg lopen en erg blij zijn als ze weer in de bewoonde wereld aankomen.

Geloven we dan nog niet een beetje als de Middeleeuwse mens?

Posts loader