HAPERT – Er wordt soms nogal eens gemopperd op toerfietsers die in grote groepen over fietspaden en buitenwegen rijden. Hen wordt verweten dat ze niet uitkijken, voorrang nemen en weinig rekening houden met andere verkeersdeelnemers. Die berichten hadden de leden van TWC Hapert ook gehoord en dat was aanleiding voor de vereniging om er iets aan te gaan doen en te proberen het imago wat op te krikken.

Avontuur en vuur
Wim Wouters, Bart Fiers en Harrie Geraerts willen graag vertellen over hun ervaring met de toerclub van Hapert. “Het klopt dat we soms hard doorfietsen”, begint Wim. “We zijn een toerclub waar sportplezier en gezelligheid belangrijk zijn maar waar ook avontuur en vuur centraal staan. Op avontuur gaan we als we ergens in het buitenland gaan fietsen en het vuur staat voor de passie waarmee we fietsen. En dan wil het soms wel eens hard gaan. Maar dat mag nooit een excuus zijn om onveilig te worden. Natuurlijk kennen we allemaal de verkeersregels maar als je in een groep fietst, denk je misschien iets makkelijker dat degene die vóór je rijdt wel op zal letten. Dat is niet goed want iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf. Bovendien kan een groep wielrijders altijd ‘bedreigend’ overkomen. Dat weten wij intussen. TWC Hapert gaat hier op een positieve manier heel bewust mee om. Een kwestie van mentaliteit anno 2017.”

Wegkapitein
Bij de NFTU is al langer bekend dat de toerfietsers argwanend worden bekeken. Bart: “De meeste doen het goed hoor maar een keer het geheugen opfrissen kan nooit kwaad. Daarom hebben we met veertien leden van de club een cursus gevolgd bij de NFTU. We mogen ons nu ‘wegkapitein’ noemen maar we spreken liever van groepsleiders. Tijdens de cursus kwam er een instructeur van de NFTU naar Hapert en na een theoretisch gedeelte, zijn we de fiets op gegaan. Daar bleek meteen al dat er zaken voor verbetering in aanmerking kwamen. Dat we midden op het fietspad ongeorganiseerd op elkaar gingen wachten. Waarom we niet in de berm gingen staan of op een breder stuk stoep, ik weet het niet. Dat zijn waarschijnlijk van die gewoontes die erin sluipen en waar je niet eens meer bij stil staat. Door de cursus zijn we weer even op scherp gezet en zijn afspraken in de fietsgroepen weer aangescherpt.” Wim herhaalt het thema van de cursus: “Veranderen is niet iets anders worden, maar het andere in jezelf naar boven laten komen. Een doordenker, maar de spijker op zijn kop.”

Begrip
Respect voor elkaar en voor medeweggebruikers en veiligheid is wat centraal staat bij TWC Hapert. Harrie: “We mogen elkaar aanspreken op gedragsregels, vinden wij. Als het moet, doen we ‘t. Zo hebben we afgesproken dat we in de bebouwde kom de snelheid naar beneden brengen, net als op fietspaden waar heel veel andere mensen fietsen. We groeten de fietsers die we voorbij rijden, melden even met hoeveel we zijn en de laatste van de groep zegt dat hij de laatste is. Daarmee kweken we een stukje begrip bij andere weggebruikers en poetsen we ons imago een beetje op. In de groep zijn er tekens om elkaar te waarschuwen. Hand omhoog is ‘we gaan stoppen’, een zwabberend handje achter de rug betekent ‘tegenligger’ en zo zijn er meer signalen. Korte commando’s; geen uitgebreide verslagen van wat er voor of achter je gebeurt; de concentratie moet op het fietsen blijven.”

Sponsors
De verandering in de club is er niet alleen voor de leden zelf. “Ook voor de sponsors”, meldt Wim. “Hun namen staan groot op onze kleding; ik denk niet dat zij er heel gelukkig van worden als wij ons misdragen en zij erop aangekeken worden.” Direct komt een leuke anekdote bij Wim op. “Ik fietste een keer het viaduct bij Postel op. Ik had niet veel puf meer dus hard ging het niet. Komt er mij een bromfietser voorbij die opmerkt: ‘Als gij net zo hard werkt bij VDL als ge nou fietst, zal Wim van der Leegte nie erg blij mee oe zijn’. Waarmee ik wil zeggen dat medeweggebruikers jou als fietser zien als medewerkers van de bedrijven die we op onze kleding hebben staan. Daar moeten we dus heel zorgvuldig mee omgaan. Logisch want zij hebben financieel hun nek uitgestoken voor onze club.”

Imago
De regels zullen de komende uitgave in het clubblad en de website van TWC Hapert worden gepubliceerd. Bart: “Het kan nooit kwaad ze een keer te herhalen. Daarbij niet over-georganiseerd te werk gaan, alleen structuur aanbrengen. We vertrouwen op het gezonde verstand van onze leden. Nogmaals: het was niet heel slecht gesteld met onze mentaliteit maar extra aandacht voor respect en veiligheid is nooit verkeerd. Er zijn stukken waar de ‘haantjes’ even volle bak vooruit kunnen maar op plekken waar dat niet kan, houden we in. Dat is zo en dat blijft zo. Een flink aantal jaren geleden werd er soms van onze club gezegd dat we ‘die verrekte gele mannen, die altijd te hard rijden’ waren. Nu hebben we mooie nieuwe tenues, zijn allen een beetje grijzer geworden en beseffen dat we in 2017 leven.”

www.twchapert.nl