Soms moet je naar een receptie waar je eigenlijk niets te zoeken hebt. Je kent toevallig één van de receptiegevers maar verder zijn de aanwezigen allemaal vreemden voor je. Eens was ik op een receptie van een echtpaar waarvan mij alleen de man bekend was via een zakelijke relatie. Je moet er iets van maken. Uiteraard begin je met het echtpaar te feliciteren. Mevrouw reageerde heel enthousiast: “Wat leuk, u bent vast de Limburgse collega van mijn man”. Ik ontkende en legde uit dat ik uit de Kempen kom. Dat maakte het plezier om mij te ontmoeten er niet minder om. Ik wist mijn plaats en liep naar de tafel waar een dame in een zwarte jurk en met een witte short om koffie en gebak uitdeelde. In eenzaamheid dronk ik mijn koffie en smulde van het gebak. Op enige meters dacht ik een lotgenoot te ontdekken. Ook hij was alleen en zag er gelaten uit. Ik nam het initiatief en stapte op hem toe. Op de vraag of hij ook een zakenrelatie was kwam een negatief antwoord. Hij was een oude schoolvriend.

Een vriendelijke dame, in zwarte jurk en met een witte schort om, verstoorde de eerste kennismaking met het aanbieden van bitterballen. Na die lange tocht was dat een aangename onderbreking. Bitterballen hebben de eigenschap dat de binnenkant wel drie keer warmer is dan de buitenkant. Het is lastig als je dat even vergeten bent. Mijn tong en gehemelte protesteerden fel door allerlei pijnprikkels uit te zenden. Gelukkig was er een vriendelijke dame in een zwarte jurk en een witte schort om die bluswater aan het verdelen was. Dat maakte het mogelijk om het gesprek wat meer inhoud te geven. Maar onze gastvrouw kwam even langs. Ze richtte zich tot mij en vroeg of ik als Limburgse gast mijn draai wel kon vinden. Om de gastvrouw niet twee keer te corrigeren liet ik het zo en stelde haar gerust met de opmerking dat het heel gezellig was. “Ach, u komt uit Limburg,” stelde mijn gesprekspartner vast, “wat leuk, wij gaan graag naar Limburg, Thorn is onze meest geliefde plaats. Ik dacht het al te horen aan uw uitspraak”. Tja, hoe kom je hier nu weer uit. Ik beaamde maar dat Thorn een heel mooi toeristisch stadje is. Ik kreeg bedenktijd omdat een vriendelijke dame in een zwarte jurk en een witte schort om ons kaassoufflés aanbood. Een welkome onderbreking die me tijd gaf na te denken. Kaassoufflés hebben de eigenschap dat de binnenkant wel drie keer warmer is dan de buitenkant. Het is lastig als je dat even vergeten bent. Mijn tong en gehemelte, deze keer geholpen door mijn slokdarm, protesteerden fel door allerlei pijnprikkels uit te zenden. Ik ging snel naar de blusdame in zwarte jurk en met een witte schort om en nam afscheid van mijn gesprekspartner die inmiddels een oude schoolvriend had gevonden. Ik dankte de receptiegevers voor hun gezellige en gastvrije ontvangst en reed richting Limburg om op tijd de afslag te nemen naar de Kempen.