Je kunt er niet meer omheen: reclame wordt steeds agressiever. Op de social media moet je onderhand zoeken tussen alle boodschappen wat je eigenlijk wilt zien. Zelfs op de publieke zenders lijkt de commercie het gewonnen te hebben van de vrije nieuwsgaring. Buiten dat kun je vraagtekens zetten bij de kwaliteit.

Er is wat tegenwicht. De loden leeuw kijkt naar de slechtste kwaliteit maar we moeten het toch in eerste instantie bij onszelf zoeken. We moeten minder gevoelig zijn voor die boodschappen. Een reclameboodschap mag best wijzen op de karakteristieke goede eigenschappen van een product en dat mag ook nog op een vrolijke manier. Daar kun je iets mee als consument. Maar als men met nietszeggende filmpjes en teksten komt moeten we ons afvragen of het aan te prijzen product te slecht is om er iets goeds over te zeggen. Dat geldt zeker als er slogans de wereld worden ingestuurd. Ik moest hier aan denken toen ik zag dat de letters “I Amsterdam” voor het Rijksmuseum van Amsterdam werden weggehaald. Dat is nu echt een slogan die niets zegt. Tilburg zat met “Tilburg, je bent er” in de slipstream. Als je dat leest langs de weg dan klopt dat perfect maar dat weet je dan al drommels goed, heeft geen toegevoegde waarde. Erger nog: je vraagt je af wat dit bedenksel heeft gekost.

Ik las in de krant een artikel over de prijs voor de slechtste slogans. Volgens dit bericht zijn er reclameleuzen die zo ontzettend slecht dat ze nog leuk worden ook. Al zeven jaar wordt de slechtste slogan van het jaar gekozen. Een vroege winnaar was “De scheiding bij de kapper is het goedkoopst”. Dat is dan nog een nette. Wat te denken van “Voor ieder reetje een Aarts WC-tje”? Het blijft wel hangen maar wat mij betreft werkt het averechts. Ik wil met een dergelijk bedrijf geen klantrelatie opbouwen.

Voor mij is een reclameboodschap goed als er inhoudelijk op het te verkopen product wordt ingegaan, de goede eigenschappen benadrukt en daarbij respect toont voor de ontvanger van de boodschap. Kijk eens met een kritische blik naar de TV-reclames. Let dan op wat er van het aan te prijzen product wordt gezegd. Zeker als het gaat over naamsbekendheid wordt nogal eens vergeten om iets van de kwaliteit te zeggen. Je ziet een man met een naamtatoeage een vrouw zoeken en met de gevondene wegrijden in een auto. Dat zou nu een reclame moeten zijn voor de tatoeage maar niet voor de auto. Heeft de autoproducent dan zoveel te verbergen dat hij ons zo moet wijzen op zijn product. De reclame voor de multifocale bril hing me zo ver de keel uit dat ik heb besloten van die organisatie nooit een bril aan te schaffen. Eerder nog zou ik een donatie doen in een opgericht fonds om de boodschapper uit dat fonds een heel stel van die brillen cadeau te doen.

Beschouw dit maar als een oproep aan de reclamebureaus om ons als consument serieus te nemen.