3 12 juni 2026 muziek waar je blij van wordt. Dat verschil zie je ook terug in hoe ze het festival beleven. “Ik kwam vroeger echt voor bepaalde bands en keek altijd eerst naar de line-up”, vertelt Hans. Niet zomaar een podium Hoewel Music on Payday van oorsprong bekendstaat als de grootste vrijdagmiddagborrel van Eersel, waar ondernemers, collega’s en vrienden samen de zomer inluiden, ligt de lat voor deze werkgroep duidelijk ergens anders. “Het mag nooit zomaar een rijtje coverbands zijn”, zegt Hans, “kwaliteit staat voorop.” Dat betekent dat ze veel tijd steken in kijken, luisteren en reizen, waarbij ze zowel in binnen- als buitenland shows bezoeken om bands live te ervaren, voordat ze een keuze maken. Alles draait uiteindelijk om één vraag: past dit op óns podium? Daarbij letten ze scherp op energie, uitstraling en echtheid, en misschien wel het belangrijkste is dat beslissingen nooit individueel worden genomen. “We besluiten altijd samen, consensus is voor ons echt belangrijk”, zegt Willem. Sommige bands laten je simpelweg niet meer los en blijven jarenlang in je hoofd zitten. Voor Willem was dat een Belgische band die toen nog Barefoot & Shoes heette. “Ik zag ze ooit in ’t Rozenknopje in Eindhoven en was meteen verkocht.” Hij bleef ze volgen, bleef proberen en bleef aandringen, tot het uiteindelijk lukte om ze naar Music on Payday te halen. In 2022, na twee jaar waarin het festival door corona niet doorging, stonden ze er eindelijk, inmiddels onder de naam Radar Station. En winnaar van de prestigieuze titel ‘De nieuwe Lichting’ van Studio Brussel. “Dat was echt een moment”, zegt hij, en het is duidelijk dat dit niet alleen voor hem gold. Hans heeft een vergelijkbare herinnering, maar dan met een Engelse band die in 2024 speciaal voor Music on Payday de oversteek naar Nederland maakte. “Ze kwamen echt met de boot hierheen, speciaal voor ons”, vertelt hij over Zac Schulze Gang, “en dan voel je gewoon: dit klopt, hier doen we het voor.” Verrassingen zitten soms vroeg op de avond Niet alle bijzondere momenten zitten in grote namen of afsluiters, want soms ontstaat de magie juist op momenten waarop je het minder verwacht. Zo was daar Bai Kamara, die vroeg op de avond stond geprogrammeerd en misschien niet meteen werd gezien als dé publiekstrekker. Toch sloeg het optreden volledig aan en bleek het een onverwacht hoogtepunt. “Dat was echt zo’n verrassing”, zegt Hans, “en bovendien leer je elkaar achter de schermen ook kennen, wat het nog specialer maakt.” Nieuwe koers Dit jaar is er bewust gekozen voor een andere koers, waarbij de werkgroep vooruitkijkt en ruimte wil maken voor een nieuwe generatie, zowel op het podium als binnen de organisatie. “We willen verjongen en nieuwe energie binnenhalen”, legt Willem uit. Dat zie je terug in de line-up, waarin voor het eerst een volledige DJ-set is opgenomen en daarnaast een actuele Nederpopband staat die ook jonger publiek aanspreekt. Het is een experiment, maar wel een met een duidelijke bedoeling. “We willen een mix van jong en oud, want muziek is er voor iedereen”, zegt Hans. En toch, het moet blijven knallen Wat daarbij onveranderd blijft, is het belang van een sterke afsluiter die het publiek in beweging krijgt. “Die moet gewoon staan, met dansen, meezingen en energie, zodat je de avond goed afsluit”, zegt Willem. Want hoe serieus ze het proces ook nemen, uiteindelijk blijft het vooral een feest. Vrijwillig, maar allesbehalve vrijblijvend Wat vooral opvalt in het gesprek, is dat dit werk voor hen geen bijzaak is, maar iets waar ze zich volledig voor inzetten. Het is vakmanschap, maar dan op vrijwillige basis, gedreven door liefde voor muziek en de wens om samen iets neer te zetten dat groter is dan henzelf. Vrijdag 26 juni, daar gebeurt het Dus als je straks op het Marktplein in Eersel staat met een drankje in je hand en om je heen kijkt, weet dan dat dit niet zomaar is neergezet. Hier is serieus over nagedacht en er zijn vele gezellige muzikale avonden aan besteed.Door mensen, zoals Hans, Willem én Gerard en Sjef. Music on Payday is gratis toegankelijk. www.musiconpayday.nl alias de Wieper en zijn vrouw Petronella van Limpt, beter bekend als Pietje van Keese Peer. Ze groeide op in de Kattenbos en als een van de zusjes van een drieling kreeg ze vanaf haar geboorte ongevraagd veel belangstelling. Omdat ze als kind altijd hetzelfde gekleed waren, was het voor iedereen moeilijk om ze uit elkaar te houden. Ze deden alles samen en gingen voor elkaar door het vuur. Onder grote belangstelling trouwden ze in 1964 zelfs op dezelfde dag. Omstreeks 1600 werd in Reusel het St. Jorisgilde opgericht. Met trots mogen zij zich de oudste vereniging in Reusel noemen. Maar rond de tweede helft van de 19e eeuw werd er in Reusel een tweede gilde opgericht, dat zich het ‘mollengilde’ noemde. De leden hielden zich bezig met de bestrijding van mollen, want men was van mening dat deze beestjes zoveel mogelijk uitgeroeid meesten worden vanwege de schade die werd aangericht. Bernard Fleerakkers dook in de geschiedenis van dit gilde. D’n brommer was in de periode na de Tweede Wereldoorlog erg in trek. Het begon allemaal als een eenvoudige fiets met hulpmotor. Het was een relatief goedkoop vervoermiddel. De auto was in die tijd nog erg duur en schaars. Op de brommer naar het werk, naar school, de duivenmand vervoeren, op familiebezoek en zelfs op vakantie. Niet alleen voor de jeugd, maar ook voor ouderen een populair vervoersmiddel. Wil Gijbels schrijft over zijn nostalgische herinneringen aan die periode. In deze uitgave gaat Jos Castelijns verder op onderzoek uit naar het rampjaar 1746. In dat jaar stierven veel inwoners van Reusel aan dysenterie of in de volksmond ook wel ‘rode loop’ genoemd. In de begraafboeken van Reusel vond hij de namen van de overleden personen. De slachtoffers waren vooral kinderen en dat was kenmerkend voor een uitbraak van dysenterie. Vooral de zuidelijke gehuchten van Reusel werden zwaar getroffen met als uitschieter het Weijereind, waar de meeste slachtoffers te betreuren waren. Over ratten wordt de laatste tijd veel gesproken, omdat ze hier en daar nogal eens overlast veroorzaken. Hele woonwijken kunnen er zelfs last van hebben, tot in supermarkten en restaurants aan toe. Het is interessant om iets meer te weten te komen over deze dieren en hun veelzijdige reputatie. We kunnen ze dus overal tegenkomen. Meestal zijn de mensen daar zelf schuldig aan, want de grootste boosdoener is het afval dat men overal achterlaat. In zijn natuurbijdrage gaat Jos Laarakker hier dieper op in. Op 10 april ontving de HWR een groep Amerikaanse nakomelingen van de broers Simon en Alphons van Gorp, die aan het begin van de vorige eeuw vanuit Reusel naar Wisconsin in Amerika waren verhuisd. Daar trouwden ze met de gezusters Clara en Cornelia Mollen. Hun eveneens uit Reusel afkomstige grootvader emigreerde al in 1852 naar Amerika. Thijs van der Zanden en Jos Castelijns verzorgden een presentatie over en een rondleiding door Reusel. Daarbij bezocht het gezelschap de plaatsen waar de families van Gorp en Mollen ooit woonden. In de fotocollectie van de Heemkunde Werkgroep Reusel staan inmiddels duizenden foto’s van Reuselnaren. Van heel veel foto’s weten we wie er op staan en/of waar, wanneer en bij welke gelegenheid de foto gemaakt is. Toch zitten er nog veel foto’s tussen waar we nog vragen over hebben. In deze uitgave vragen we weer uw hulp om bepaalde personen ‘thuis’ te brengen. Motorraces werden in de jaren ‘60 van de vorige eeuw regelmatig gehouden. In het zuiden van het land echter minder. Maar Reusel had hierin op 2 april 1967 de primeur. De race werd niet op een circuit gehouden, maar gewoon op de openbare weg. De nieuwe ruilverkavelingswegen leenden zich daar uitstekend voor. De organisatie was in handen van motorclub de Wielewaal met Jan Verhagen (van de Klok) als voorzitter. Jos Lavrijsen raadpleegde daarvoor de archieven. Colinda Hoeks neemt een kijkje in de klerenkast vanaf het jaar 1800. We herinneren ons allemaal nog wel met of zonder moeder ‘het dagje naar de stad’ om nieuwe kleren te kopen. Een hele dag naar Eindhoven of Tilburg winkels afstruinen naar een nieuwe jas, jurk, trui of broek en uiteraard nieuwe schoenen. Onze heemkamer op de bovenverdieping van De Kei is elke maandag van 19.00 tot 20.30 uur en elke dinsdag van 10.00 tot 12.00 uur voor iedereen geopend. Loop gerust eens binnen om een vraag te stellen of gewoon een praatje te maken. Dan kunt u ook eens zien waar we zoal mee bezig zijn, want ons Reusels erfgoed is belangrijk voor alle inwoners. Via de hoofdingang naar binnen en dan meteen rechts naar boven. Indien nodig kunt u zich hier altijd nog aanmelden als abonnee op de Schééper. DE SCHÉÉPER vervolg van pagina 1 vervolg van pagina 1
RkJQdWJsaXNoZXIy MjY4NjA=